Op deze pagina:
Reuma is de verzamelnaam (en géén exacte eenduidige medische term) van meer dan honderd, sommigen spreken zelfs van tweehonderd verschillende aandoeningen van het houdings- en bewegingsapparaat. Er bestaan een hele reeks reumatische ziektebeelden. Een correcte en specifieke diagnose is absoluut noodzakelijk om een doeltreffende therapie te kunnen instellen. De diagnose wordt gesteld op basis van het verhaal van de patiënt en de klachten. Naast uitgebreid lichamelijk onderzoek kunnen verschillende soorten bloedtests, röntgenfoto's en andere onderzoeken nodig zijn om te bepalen om welk type reumatische aandoening het gaat en welke behandeling daarvoor het meest geschikt is. Elke ziekte vereist een individuele aanpak omdat er telkens sterk verschillende verschijnings- en evolutievormen bestaan.
Een reumatologische aandoening kan bestaan vanaf de geboorte. Elk jaar komen er gevallen bij. Op oudere leeftijd zijn dan ook meer mensen getroffen door reuma.
Hoofdindeling van de reumatische aandoeningen
TWEE HOOFDGROEPEN
| DEGENERATIEF REUMA = slijtage kraakbeen |
| tengevolge een infectie (door micro-organismen) | |
| REUMATISCHE AANDOENINGEN | wekedelenreuma |
| DOOR ONTSTEKINGEN | stofwisselingsreuma |
| inflammatoire aandoeningen (geen sprake van infectie) |
Om u een beter inzicht te geven in de vele verschillende reumatische aandoeningen, en om verwarring tussen deze aandoeningen en reumatoïde artritis te voorkomen, wordt hier een aantal van deze aandoeningen opgesomd, aangevuld met een korte beschrijving.
De lijst is niet volledig. Meer aandoeningen vind je op www.reumanet.be.
DEGENERATIEF REUMA
Artrose :
[in de internationale literatuur vaak osteoartritis genoemd wat zeer verwarrend is - itis is de Latijnse uitgang die wijst op ontsteking; de term osteoartritis verwijst naar een ontsteking die er niet is en daarom zeer misleidend is. Meer en meer gebruiken ook Engelse artsen het woord artrosis in de plaats van de verwarrende term osteoartritis].
Artrose wordt beschouwd als een degeneratieve gewrichtsaandoening die onlosmakelijk met het ouder worden is verbonden. Kenmerkend voor artrose is een langzaam en wisselend progressief verlies van gewrichtskraakbeen. Vanaf de leeftijd van 30 jaar slijt het kraakbeen bij iedereen maar sommige mensen hebben een minder goede kwaliteit van het kraakbeen zodat het sneller slijt.
Het maatschappelijk belang van artrose wordt niet zozeer bepaald door de ernst, als wel door het grote aantal mensen dat hinder krijgt van artrose.
Het pijnverhaal wijkt soms sterk af van het medisch verhaal. Veel klachten zijn daarom moeilijk te beoordelen. Er is alleen duidelijkheid als er behalve de klachten ook iets te zien is op de foto's.
Veel onderzoekers gaan er tegenwoordig vanuit dat alles draait om 'belasting' en 'belastbaarheid'. Er zijn grenzen aan wat een gewricht en de spieren eromheen kunnen hebben (overgewicht, te intensief gebruik). Standafwijking kan eveneens een oorzaak van artrose zijn. Maar artrose kan ook optreden zonder aanwijsbare oorzaak. Lees ook HIER

Schema van een gezond gewricht, een gewricht aangetast door artrose en een gewricht aangetast door reumatoïde artritis)
Spondylosis
Is een degeneratieve verandering van de wervelkolom, vergelijkbaar met artrose. De naam dekt een aantal nauw verwante beschadigingen van de tussenwervelschijven. Bij jonge patiënten kan het uitpuilen van een tussenwervelschijf pijn en druk op een zenuwwortel veroorzaken. Bij oudere mensen veroorzaakt het verschrompelen van tussenwervelschijven eveneens lokale pijn en irritatie van zenuwwortels. Zowel ter hoogte van de hals als van de lumbale wervelkolom bestaat er een breed spectrum van klachten en afwijkingen.
REUMATISCHE AANDOENINGEN DOOR ONTSTEKINGEN
Wekedelenreuma:
Komt vaak voor en is meestal goed te behandelen. Het is de verzamelnaam voor allerlei pijnklachten in het houdings- en bewegingsapparaat, waarbij de oorsprong buiten de gewrichten ligt, met name in de gewrichtsbanden, pezen (pezen zijn in ons ganse bewegingsstelsel aanwezig), peesaanhechtingen, peesscheden, slijmbeurzen en spieren.
Weke delenreuma is veruit de meest voorkomende oorzaak van klachten aan het bewegingsapparaat.
Enkele voorbeelden zijn:
diverse vormen van rugpijn zoals hernia (tussenwervelschijf) (fig.: discushernia), ischias (zenuwklemming),Gewrichtsontsteking als gevolg van een infectie:
Het veroorzakende micro-organisme is veelal een bacterie, virussen of parasieten die het gewricht kunnen binnendringen.
de infectie wordt veroorzaakt door de beet van een teek die besmet is met de borrelia bacterie. Naast de artritis
treden ook ontstekingen op ter hoogte van de huid - een rode cirkel rond een tekenbeet is het eerste signaal voor een infectie met Lyme - het centraal zenuwstelsel en het hart. De behandeling bestaat uit aangepaste antibiotica.
Stofwisselingsreuma
De stofwisseling (metabolisme) van het skelet en van de gewrichten kan verstoord zijn, bv. door chemische of enzymatische stoornissen.
Vooral in de kleine gewrichten (bv. de gewrichten van de grote teen) leidt dat tot ontstekingen die destructieve veranderingen in de gewrichten kunnen uitlokken. De meeste patiënten zijn mannen. In het bloed is een verhoogde concentratie urinezuur aantoonbaar. De ziekte begint meestal tussen het veertigste en zestigste levensjaar. Met medicatie en een aangepast dieet is jicht goed te behandelen.Inflammatoire aandoeningen
Op de voorgrond staat de ontsteking: vaak auto-immuun. Het prototype hiervan is
reumatoïde artritis (of RA). Wanneer inflammatie optreedt voor de leeftijd van 16 jaar spreken we over juveniele idiopatische artritis. Uitgebreide informatie over Reumatoïde artritis vind je hier.
die meestal kort na de puberteit en zelden na dertig jaar begint. Ontstekingen in de wervels en in de gewrichten tussen heiligbeen en heupbeen (de sacro-illiacale gewrichten) doen benige vergroeiingen ontstaan. Niet alleen de ruggenwervels, maar ook de nek, schouders en het heupgewricht kunnen worden aangetast. In het bloed wordt meestal de HLA-B27 factor gevonden. Dit wijst op een sterk erfelijke factor. De wervelkolom verstijft in min of meer belangrijke mate. De ziekte komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
Psoriasis (psore is schub in het Grieks) is een chronische huidaandoening die gepaard gaat met een witte/zilvergrijze schilfering van de huid. De plekken komen vooral voor op elleboog en knie, op het hoofd en op de onderrug. Maar ook de nagels kunnen aangetast zijn. Psoriasis komt vaak voor: ongeveer 2% heeft deze huidziekte. Sommige mensen met psoriasis hebben dubbel pech: zij krijgen niet alleen last van hun huid maar ondervinden ook gewrichtsklachten. Deze combinatie van psoriasis en gewrichtsklachten noemt men artritis psoriatica. Mensen met artritis psoriatica hebben vooral gewrichtsklachten aan de vingers en de tenen. Gelukkig nemen de behandelmogelijkheden de laatste jaren sterk toe.Psoriasis met gewrichtsklachten
Naast de psoriasis, ontwikkelt zo'n vijf tot acht procent van alle patiënten met psoriasis ook gewrichtsontsteking (artritis). Hierdoor krijgt de patiënt, naast eventuele huidklachten, ook last van pijn en stijfheid in de gewrichten, vingers of tenen. Vaak is er sprake van vermoeidheid. Deze klachten komen vooral voor in de kleine gewrichten van de handen en de voeten, en dan vooral in het laatste kootje. Soms zijn juist de grote gewrichten zoals elleboog of knie aangedaan. Daarnaast kan de ontsteking ook gaan zitten in de onderrug, het bekken, of op de plek waar ribben en borstkas aan elkaar vastzitten. Er is geen samenhang tussen de activiteit van de huid en de activiteit van de artritis. Vaak begint artritis psoriatica tussen de twintig en dertig jaar, maar de ziekte kan in principe op elke leeftijd beginnen. Van alle patiënten met psoriasis heeft ongeveer 5% een vorm van artritis.
Bij psoriasis komt echter ook een beeld voor dat nauwelijks te onderscheiden is van reumatoïde artritis.


Lupus erythematodes disseminatus:
(SLE) is een chronisch inflammatoire gegeneraliseerde bindweefselaandoening, die vooral jonge, volwassen vrouwen treft en in het begin makkelijk met reumatoïde artritis wordt verward. De ontsteking kan de huid, de spieren, de inwendige organen en alle andere weefsels aantasten. In negentig procent van de gevallen zijn ook de gewrichten getroffen. Acute, soms levensbedreigende periodes wisselen af met periodes waarin het spontaan beter gaat. De aanwezigheid van tal van auto-antistoffen in het bloed wijst op auto-immuniteit.
vaak met blauwe vingers in de kou (fenomeen van Raynaud - foto), verstrakking van de huid van de vingers en gelaat, en in een latere fase kan ook kortademigheid voorkomen. Daarnaast kan een verhoogde druk optreden in de longvaten (pulmonale hypertensie).
is een ziekte waarbij de traan- en speekselklieren chronisch ontstoken raken, waardoor verminderde afscheiding van tranen en speeksel ontstaat, met mogelijk klachten van droge ogen en droge mond. Het Sjögren-syndroom kan alleen voorkomen en heet dan primair Sjögren-syndroom . Het kan ook voorkomen in het kader van een andere auto-immuunziekte (reumatoïde artritis, sclerodermie, systemische lupus) en wordt dan secundair Sjögren-syndroom genoemd. Lees meer
en is een auto-immuunziekte. We onderscheiden 'primaire vasculitis', waarbij er geen onderliggende oorzaak is, en 'secundaire vasculitis', waarbij de ontsteking het gevolg is van een andere ziekte.Polymyalgia reumatica: komt voor bij mensen ouder dan 50 jaar, meer bij vrouwen dan mannen. Ontsteking, pijn en stijfheid in schouder- en bekkengordel zijn de meest karakteristieke verschijnselen. De ziekte gaat eigenlijk altijd over, maar dat kan wel 2 tot 3 jaar duren en in uitzonderlijke situaties tot 10 jaar. Vrouwen krijgen het twee keer zo vaak als mannen. Polymyalgia reumatica wordt ook wel spierreuma genoemd. Op dit moment is het nog niet duidelijk waardoor polymyalgia reumatica (PMR) veroorzaakt wordt. Wel is bekend dat het niet erfelijk is. Het ziektebeeld is soms moeilijk te onderscheiden van andere reumatische aandoeningen. De ziekte kan soms verward worden met een beginnende reumatoïde artritis. Soms krijgt u alleen ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID's), maar meestal zal uw arts 'cortisone' voorschrijven (Medrol, prednisone of prednisolon). Het heeft een sterke ontstekingsremmende werking. Met prednison verdwijnen uw klachten over het algemeen zeer snel, soms al op de eerste dag dat u het medicijn gebruikt. Cortisone geeft meer kans op bijwerkingen bij langdurig gebruik en een hoge dosering. Omdat u een hoge dosis cortisone nodig heeft en u het medicijn langere tijd zult moeten gebruiken, zal uw arts goed controleren of u last heeft van bijwerkingen. Hij zal u bv. medicijnen voorschrijven die botontkalking (een van de bijwerkingen) tegengaan.
Cortisone wordt getracht over een jaar tijd af te bouwen maar dit is geen vast gegeven. Soms kunnen recidieven of herval van de ziekte optreden, zelfs tijdens de behandeling met cortisone. Op dat moment dient de dosis opnieuw aangepast te worden. wanneer het niet lukt om cortsione af te bouwen naar een aanvaardbare dosis, kan een cortisone sparend product bijgeschakeld worden om de nood aan cortisone te minderen.
Palindroom reuma: lees hier meer.
Geplaatst: 10 mei 2009; geüpdatet: februari 2011