Vrijdag op controle geweest bij de reumatoloog. De CRP-waarden zijn lichtjes gestegen, geen goed nieuws dus.

Ik zou liever horen "alles ziet er goed uit, je bent er van af, je bent genezen", maar ja dromen zijn bedrog.
Nog een teleurstelling moeten verwerken en dat is dat ik geen lange afstanden meer kan wandelen. Ook niet in de toekomst, en vooraf iets plannen kan ik ook niet meer, want altijd is er wel iets dat roet in het eten gooit. Maar dan kent men me nog niet zeker: ik laat me niet doen door die RA en deze zal geen baas spelen over mij. Zolang ik nog cortisone moet nemen ben ik vatbaar voor allerlei infecties, ook dat nog! Vroeger was ik bijna nooit ziek en nu krijg ik alles op mij gesmeten. Kan de dokter niet eens positieve dingen zeggen? En dan die vermoeidheid! Blijft die ook aan mij hangen? Alles zal beteren als die cortisone kan wegblijven, is dat zo? Dan zal ik nog een tijdje zo bezig zijn, met vallen en opstaan.
Vandaag was het mijn eerste werkdag: starten om 4 uur als zorgkundige in een rusthuis. Dat was meer dan genoeg, we zullen wel zien hoe het verder loopt.
Het eerste wat ze me zeiden was: "je ziet er goed uit". Maar ja, wij weten wel beter hé wat 'goed voelen' is!?
Wat is goed?
Viviane
PS de volgende keer in mijn dagboek zal alles positief zijn, hoera