Indringende getuigenis van een PP (patient/partner), Leen Crabbé, aan haar collega’s op school over vooral 'vermoeidheid bij RA'. 
Leen is lerares wetenschappen in het middelbaar onderwijs.

Ik heb RA, en woon alleen.

Zolang ik leef, en dat is nu 20 jaar, heeft moeke RA. Ik kan ze me niet “anders” of “gezond” voorstellen én eigenlijk wil ik dat ook niet. Moeke is moeke. Punt, andere lijn.

RA patiënten met allerlei beperkingen kunnen niet zelfstandig reizen, wordt dikwijls beweerd. Met mijn verhaal wil ik laten zien dat waar een wil is, er ook een weg is. Alhoewel dit niet voor iedere ernstige RA patiënt geldt. Soms zijn de problemen zo groot dat alleen totaal aangepaste reizen hen deze kans kan geven.