Viviane

Dagboek van Viviane

do, 17/02/2011 - 19:00 — Anoniem

Viviane zal af en toe eens iets schrijven in dagboekvorm. Dit doet ze alleen al om te bewijzen dat ze zal vechten tegen de RA. En ze is van plan te overwinnen. Misschien een ijdele droom, maar ze beschouwt dit alvast als een soort verwerkingsproces.

Wie wil reageren op haar dagboek kan een berichtje sturen naar ra@raliga.be . Dit bericht zal als 'reactie' geplaatst worden. (De reactie-instelling werd momenteel tijdelijk terug geactiveerd. Maar via deze weg kan er spam binnenkomen. Gebeurt dit dan zal de reactie-instelling terug gedeactiveerd worden.)

Vrijdag 23/12/2011

Het is al een tijdje geleden dat ik in mijn dagboek iets geschreven heb.

Woensdag 31 augustus 2011

Intussen ben ik het al weer gewoon om te gaan werken, nog steeds 4 uren per dag en dat is meer dan genoeg.

Dinsdag 14 juni 2011

vr, 17/06/2011 - 12:48 — Viviane

Vrijdag op controle geweest bij de reumatoloog. De CRP-waarden zijn lichtjes gestegen, geen goed nieuws dus.

Donderdag 26 mei 2011

vr, 27/05/2011 - 19:35 — Viviane

Tip: wie het boek wil lezen van Mia Van der Schueren, Op zoek naar aanvaarding, dat boek kan men lenen in de gezondsheidsbib. van de CM, St.Janslaan te Kortrijk. Is een aanrader, ik heb er veel gelijkenissen in gevonden.

Maandag 16 mei 2011

vr, 20/05/2011 - 13:23 — Viviane

Vandaag heb ik van een vrouw van 75 jaar moeten horen: "JE BENT EEN PLANTREKKER". Juist zij die dat moet zeggen, ben er niet op ingegaan vond het de moeite niet, maar toch kwam het hard aan.

Donderdag 28 april 2011

zo, 01/05/2011 - 00:23 — Viviane

Ik ben twee namiddagen in de weer geweest en tegen de avond was ik gesneuveld: de vermoeidheid sloeg toe en 'k viel al in slaap om 20u.

Donderdag 14 april 2011

zo, 17/04/2011 - 12:42 — Viviane

Eerst het heuglijke nieuws: ik ben grootmoeder geworden van een flinke kleinzoon. Ik ben zo fier als een gieter. Zo gaat de wereld verder en zet de generatie zich voort, succes aan de trotse ouders.

22 maart 2011

di, 22/03/2011 - 15:51 — Viviane

Met de medicatie voel ik me al veel beter. Nu kan ik al het één en het ander doen en dikwijls loop ik vooruit en wil het doen zoals vóór de ziekte. Maar telkens moet ik het toch bekopen en een dagje in de zetel doorbrengen. Ik ben dan kwaad en wil het zoals vroeger. Ik zal er mij nooit kunnen bij neerleggen!

Inhoud syndiceren