![]() |
Beste, Sinds 2003 heb ik RA en de behandeling gebeurt met 3 tabletjes Ledertrexaat wekelijks. De laatste baxterkuur met Rituximab is bijna 2 jaar geleden. Ik heb geen last meer van ontstekingen. Echter word ik jaarlijks meermaals (tot 3 à 4/jaar) getroffen door zware sinusitis en ingrijpende, verschrikkelijke longontstekingen (zeer taaie slijmen), waarvoor ik meestal geholpen word door 1 of 2 kuren Antibiotica+clavulaanzuur en weken proberen "brokjes ophoesten". *Wat brengt de weerstand het meest naar beneden? de wekelijkse Ledertrexaat of de Rituximab van 2 jaar geleden? *Leidt niet-inname van Ledertrexaat tot betere weerstand? of wat is de absoluut minimale dosis ingeval stoppen af te raden is. *Sommige RA-patiënten nemen geen Ledertrexaat, omdat het middel te veel klachten geeft (schimmel in de luchtpijp?, .. ). *Hoe kan men de weerstand behouden of verbeteren terwijl men die ondertussen afbreekt met medicatie. Heel graag uw visie en algemene richtlijnen over weerstand verbetering of meer uitleg over longinfecties bij RA. Hartelijk bedankt en met de groeten van M
|
|
RA Liga antwoordt:
Beste M,
We hebben geen vaste reumatoloog meer die alle vragen beantwoordt.
Vele antwoorden vind je al terug in onze rubriek Vragen aan de reumatoloog, ook deze: Op welke manier werkt Ledertrexate (MTX)?
MabThera kan ook belastend zijn voor de longen maar hiermee ben je gestopt.
Als ik het probleem voorleg, dan krijg ik het volgende antwoord:
Ook RA kan aanleiding zijn om je immuunsysteem aan te tasten, waardoor je zwakke plaatsen het eerste slachtoffer zijn, zoals mogelijk je longen.
Het is dus altijd een zoektocht om het evenwicht te vinden tussen je RA en je medicatie, met het best mogelijk resultaat voor ogen.
Uitzonderlijk wordt er volledig gestopt met MTX maar zeker in overleg met je reumatoloog.
Omdat ik toch meer vragen krijg over RA en longproblemen, zal ik dit voorleggen aan een prof. in een universitair ziekenhuis.
Dit kan even duren maar omdat er algemene vragen zijn, verwacht ik daarop wel een antwoord.
Ik hou je op de hoogte.
Correspondentie met reumatoloog:
Beste prof. Verschueren,
Ik krijg nogal wat vragen binnen over RA en longproblemen. Ik raad altijd aan om het probleem goed te bespreken met hun reumatoloog en… de betreffende arts en verder verwijs ik naar deskundige info op de website.
De meeste patiënten stellen zich de vraag of het komt door de medicatie en wat ze eraan kunnen doen?
Hebben jullie hier ooit al een studie over gedaan? Alvast bedankt.
Klassieke vraag waarop alleen een genuanceerd antwoord mogelijk is…
Er wordt veel antireclame gemaakt voor geneesmiddelen als methotrexaat, jammer genoeg ook door sommige zorgverleners die verder afstaan van de dagelijkse reumatologie praktijk.
Algemeen gesteld is RA een aandoening waarbij het immuunsysteem ontregeld is, wat naast artritis ook een verhoogd risico op infecties met zich meebrengt.
Behandeling van RA heeft tot doel de werking van het immuunsysteem bij te regelen en hierdoor de artritis, maar ook de andere gevolgen van de ziekte, onder controle te brengen.
Een doeltreffende behandeling voor RA zal bij definitie inwerken op het immuunsysteem en in min of meerdere mate immuun activatie remmen.
Meestal is de rem op immuun activatie slechts beperkt, waardoor het immuunsysteem perfect adequaat blijft reageren, wanneer het de patiënt moet verdedigen tegen infecties.
Voor alle RA-therapieën geldt dat er op het vlak van dosis en duur van de behandeling een goed evenwicht moet worden gevonden tussen voordelen (beheersen RA-activiteit) en nadelen (overmatig onderdrukken van het immuunsysteem met risico op infectie). Daarom hanteert de reumatoloog het principe van “treat to target”, waarbij de medicatie wordt bij geregeld in functie van regelmatige metingen van de ziekteactiviteit, met de bedoeling de intensiteit van de immuun modulatie omhoog of omlaag aan te passen in functie van de nood. Zo worden de risico’s op infectie beperkt.
Daarnaast wordt ook aan de hand van vaccinatie (v.b. tegen griep en pneumokokken) het risico op infecties gedrukt en in uitzonderlijke gevallen wordt gewerkt met antibiotische preventieschema’s.
Belangrijk is ook dat alle andere risicofactoren op infectie, zoals roken, worden aangepakt en in geval er structurele redenen zijn voor infectie (vb. chronische sinusitis), deze op zich worden verholpen.
Het gebruik van klassieke antireumatica, zoals methotrexaat, is op zich meestal minder risicovol naar infectie toe, in vergelijking met biologicals of langdurig gebruik van hoge dosissen cortisone.



